Ridderzaal

Dit grote zaalgebouw is in zijn huidige omvang grotendeels in opdracht van graaf Willem II en Floris V in de tweede helft van de 13de eeuw gebouwd.

De Ridderzaal, zoals dit complex in de tweede helft van de 19de eeuw werd genoemd, is in de loop van de eeuwen vele malen verbouwd.

Verbouwingen

Wie nu de Ridderzaal binnenkomt, ziet een indrukwekkende houten kap en een enorme schouw; bij uitstek die onderdelen van een interieur die onmiddellijk associaties met de middeleeuwen oproepen. Het tovert een romantisch beeld voor ogen van stoere ridders die zich aan lange tafels tegoed doen aan een rijke dis, terwijl een haardvuur hoog opvlamt en schaduwen werpt op de houten balken van de kap. Schijn bedriegt; het uiterlijk van de zaal is het resultaat van een verbouwing uit 1901.

De originele middeleeuwse kap was tot 1861 nog aanwezig. Deze is toen vervangen door een neogotische kap van gietijzer op twee rijen kolommen. Het portaal voor de hoofdingang en torenspitsen dateren uit ca. 1880. Rond 1900 is het gebouw grondig gerestaureerd en gerenoveerd in deels pseudo-gotische trant. Toen zijn ook allerlei lagere bouwsels die tegen de zaal waren aangebouwd verwijderd. Architect Pierre Cuypers een groot kenner van de middeleeuwse gotiek werd belast met de verbouwing. Van Cuypers hand is ook de nieuwe inrichting van de Ridderzaal, inclusief de troon.

Functie

Oorspronkelijk was het gebouw een feestzaal. Maar in de loop van de tijd heeft de zaal zeer uiteenlopende functies gehad: van loterijzaal tot rekenkamer. In 1878 stond het leeg en toen werd het bestemd als depot voor het Oud-Archief van Binnenlandse Zaken. De zaal werd geleidelijk vol gezet met archiefstellingen.

De Ridderzaal kreeg in 1904 naar de verbouwing van Cuypers, haar definitieve bestemming als troonzaal, waar op de derde dinsdag in september de koningin de troonrede voorleest tijdens de opening van het parlementaire jaar en waar de presentatie van de rijksbegroting plaatsvindt.

Bouw en architect

• 1250-1934
• P.H.J Cuypers, 1880