Veniamin Kazachenko: proces belangrijker dan resultaat

Veniamin Kazachenko (Rusland, 1982) laat kunst graag op een rauwe, naakte manier zien. 'Als je steeds iets anders doet, wordt wat je doet nooit een gimmick.'

Veniamin Kazachenko komt uit een familie van kunstenaars, maar wilde in eerste instantie zelf een heel andere kant op. ‘Ik deed een aantal studies, maar begon steeds meer in te zien dat die niets voor mij waren. Toen mijn broer naar de academie ging, heb ik me ook aangemeld. Op advies van mijn vader eigenlijk. Eerst werd ik afgewezen. Ik had ook nog erg weinig werk, ik denk dat ik 3 weken voor mijn aanmelding begonnen was met tekenen. Ik had een portfolio van misschien 17 A4-tekeningen. Dat was niet genoeg.’

In een latere ronde werd Veniamin wel toegelaten. Hij rondde een studie 3D af, vroeger bekend als sculptuur, maar dat is niet wat hij bleef doen. ‘Na mijn afstuderen stortte ik me op action painting. Ik maak dan een schilderij ter plekke, om het proces van het kunstenaarschap te laten zien, de kick. Het is voor mij een soort ritueel, een trance waarin je opgaat. Voor mij is het proces belangrijker dan het resultaat, ja.’

Eerste prijs in Polen

‘Ik ben georiënteerd op het maken van installaties, maar ik werk tegenwoordig ook veel samen met andere kunstenaars, bijvoorbeeld met muzikanten. In Polen heb ik met een componist Grzegorz Marciniak een werk gemaakt waarvoor ik de visuele elementen heb verschaft. Het project heet "Sroda" of "Wednesday". Het was onderdeel van een competitie van het festival PPA in Wroclav. Wij hebben daar ook de eerste prijs gewonnen.’

‘Steeds nieuwe dingen doen geeft mij een bepaalde vrijheid. Als je steeds iets anders doet, wordt wat je doet nooit een gimmick. Er is geen galerie die mij vertegenwoordigt.’ Maar ondertussen moet je wel leven. ‘Ja, dan moet je niet veel geld spenderen. En hopen dat het komt met de tijd.’

Rauw en naakt

Op het moment is Veniamin bezig met project DeltA. ‘Een expositieruimte die afrekent met de standaard en op een rauwe, naakte manier kunst laat zien. Het gaat echt om de vraag: wat ís kunst, en hoe moet je die presenteren? We zijn geen galerie die geld gaat verdienen. We zitten sinds kort in een oude school aan de Weimarstraat, voorheen zaten we in de Zaanstraat. Daar was een grote muur en voor elke expositie beschilderde ik die opnieuw, daar was ik dan zelf aan het werk. De Weimarstraat is een ander soort ruimte. Ja, ik werk site-specific (locatiegebonden). Daarmee bedoel ik niet alleen dat ik me richt op de architectuur, maar ook op de sfeer, de stad en omgeving. Ik ben niet gefocust op sociale bemoeienis met de wijk waar ik zit, maar DeltA moet wel een intensief kunstcentrum worden, waar iedereen welkom is.’

• Veniamin Kazachenko op haagsekunstenaars.nl
• www.deltacentre.blogspot.com
• www.ppa.art.pl