Lyndsey Housden: hoe de ruimte de mens beïnvloedt

Lyndsey Housden (Engeland, 1980) maakt installaties in een bestaande ruimte. 'Ik kijk naar de psychologische en fysieke kenmerken van die ruimte.'

'Lyndsey Housden voelde zich bij het idee van school en carrière maken altijd een beetje in een hokje gedrukt. 'Weinig leraren dachten mee in de richting van een bestaan in de kunst. Het was allemaal zo verschillend van wat ik wilde doen. Ik werd gezien als een beetje idealistisch.' In Den Haag studeerde ze ArtScience aan het Koninklijk Conservatorium. Het kunstklimaat in Nederland bleek toegankelijker dan in het Verenigd Koninkrijk. Voor publiek, maar ook voor de kunstenaars: ‘Er zijn hier meer mogelijkheden zoals broedplaatsen, betaalbare studio’s en begeleiding door organisaties zoals Stroom.’

In Lyndsey’s werk is ruimte een kernwoord. ‘Ik werk graag met architectuur. Ik maak installaties in een bestaande ruimte. Ik kijk naar de psychologische en fysieke kenmerken van een ruimte: wat voor materialen zijn er gebruikt, is een ruimte hoog of laag, wat voor licht is er, wat voor ramen, wat voor dak? Al die factoren doen iets met de mensen in die ruimte, beïnvloeden de manier waarop ze erin bewegen. Je zou kunnen zeggen dat de ruimte een choreografie maakt voor de mensen in de ruimte. Hoe open of juist ingeperkt we ons ergens voelen, is een resultaat van deze choreografie en dat verandert ons gedrag.’

Rasters weven in de lege ruimte

Vervolgens maakt Lyndsey in de ruimte zelf een extra laag, die de bezoeker bewust moet maken van zijn eigen positie in ruimte en tijd. Als middel gebruikt ze elastische, verticale draden, waarmee ze driedimensionale rasters weeft, vormen en patronen maakt in de lege ruimte. Hiermee organiseert ze ook optredens, waarbij ze op een muzikale manier de actie in de geweven ruimte probeert te regisseren. Na afloop kunnen de toeschouwers soms zelf proberen met het materiaal te weven.

‘Samen met Yoko Seyama werk ik aan dit project, genaamd Sentient Architecture. We maken bijvoorbeeld verplaatsende muren of lange gangen. Voor het project ‘Wind Tunnel’ in het Scheltema Complex in Leiden waren de draden steeds precies even dik als de ruimte tussen die draden in. Als je daar tussendoor loopt krijg je een pulserend effect, en er ontstaat geluid. Ook na afloop klapperen de elastische draden nog tegen elkaar, als een echo van iemands aanwezigheid.’

Kunst op de Hollandse waterlinie

Lyndsey neemt deel aan het Stroom Invest programma om haar solowerk meer te ontwikkelen. Ze kon deelnemen door haar voorstel om te gaan werken met geluid in samenhang met haar elastische installaties. ‘Er komt een tentoonstelling op het Kaapfestival in Utrecht, in fort Ruigenhoek. Een van de forten van de Hollandse waterlinie, een enorme ruimte met veel mogelijkheden. We laten daar het geluid ontstaan en veranderen door de beweging van de mensen.’

De ruimte maakt dus de beweging en de beweging maakt de muziek. ‘De manier waarop architectuur in elkaar zit, is een choreografie in zichzelf. Zelfs een deur is choreografie.’

Lyndsey Housden op haagsekunstenaars.nl

www.sentientarchitecture.net

www.plane-scape.net