Column 'Hindoe Haag'

Aziatische gastvrijheid is een genot. De gast geniet deze met name in Thailand, het land van de glimlach, maar ook in andere Aziatische landen zoals India.

De Aziatische gastvrijheid kom je ook tegen in Aziatische restaurants. Hoe verschillend de heerlijke Thaise, Japanse, Chinese en Indonesische keukens ook zijn, de gast wordt in Aziatische restaurants altijd met voorbeeldige hoffelijkheid bediend. 'In de watten gelegd' zeggen de Nederlanders. 'Op handen gedragen' noemen we dat ook wel.

De Maharani

Zo ook in het Haagse restaurant Maharani, waar het kruidige lamsgerecht ‘Samosa’ en het beenloze kipgerecht ‘Hariyali Kebab’ door de Indiase serveerster met liefde wordt opgediend.
Terwijl ik met Marcella bij de Maharani eet, moet ik aan Mehta denken, Gita Mehta. Zij is de schrijfster van de roman ‘De Maharani’ – een prachtig genrewerk over de Indiase cultuur en geschiedenis van het Subcontinent.

Een zweem van India waait nu over het Noordeinde in Den Haag, waar het restaurant Maharani te vinden is.

India, de Indiase culturen en religies zijn in Den Haag alomtegenwoordig. Er wonen naar schatting 50.000 Hindoes in Den Haag, op zo’n 250.000 Hindoes in heel Nederland. De Hoofdstad van de Vrede en het Recht is dus ook ‘Hindoe Haag’. Logisch dat de stad van Louis Couperus en Mata Hari nu de grootste Hindoetempel van Europa gaat krijgen, Mandir Park. Logisch dat Den Haag een Gandhi Center heeft. Logisch dat Den Haag de locatie is voor het Indiase Filmfestival (zie mijn column ARTI11 & India). Logisch dat het ‘Pravasi Bharatiya Divas-congres’ van de Indiase diaspora in Den Haag plaatsvindt. Logisch dat burgemeester Jozias van Aartsen onlangs India bezocht om de nauwe banden met het land en zijn inwoners nog steviger aan te halen. Logisch dat in de Haagse stadsbibliotheek een monument staat voor de grote Indiase dichter en Nobelprijswinnaar Rabindranath Tagore. Tagore wist al: 'Bij de strijd om de waarheid blijft de strijd de enige waarheid.' En dat is zo waar.