Column 'Pasen met D-A-CH'

Kerken zijn ontmoetingsplaatsen voor alle mensen, gelovig of niet. In alle religies is dat zo.

In kerken, tempels, moskeeën zijn mensen altijd welkom en horen dat ook te zijn. In gebedshuizen van de Sikhs mag een vreemde gratis overnachten. Dat is naastenliefde. Het mooiste en meest luisterrijke paasfeest heb ik in Griekenland gevierd, om precies te zijn in Elounda op Kreta. Het was een Grieks-orthodox feest, vol emotie en vol hartelijkheid. Daar in een kleine kapel werd ik mij in het kaarslicht van het hoopgevende lentefeest bewust van het feit dat het geloof mensen verbindt.

Dat doet het ook elders, namelijk in Den Haag. De Duitse evangelische kerk in Den Haag organiseerde kort voor Pasen 2012 het D-A-CH-event met als thema ‘Austausch – Begegnungen – Impulse’ [Uitwisseling – Ontmoetingen – Impulsen] en ondertitel ‘Bratwurst, Kaiserschmarrn und Rösti treffen auf Hollandse Nieuwe’ [Braadworst, rozijnenpannenkoeken en rösti ontmoeten Hollandse Nieuwe].

Haring of rösti?

Duitstalige organisaties uit Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland presenteerden zich in de Duitse evangelische kerk in Den Haag (Bleijenburg 3b). De Hagenaars gingen op de uitnodiging in en kwamen naar het evenement. Ze troffen een bont spektakel met muziek, discussies, debatten, literatuur en koffie met gebak aan, dat in Den Haag voor het eerst in deze vorm plaatsvond.

Er werd gelachen en gegeten en er werd veel gesproken en gedebatteerd over wat Den Haag en Nederland eigenlijk onderscheidt van Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk. Het zijn niet alleen de haring en de rösti, de braadworst en de Goudse kaas, de Kaiserschmarrn en de stamppot die ons – qua smaak – van elkaar scheiden, werd er gezegd. Het zijn de taal- en cultuurverschillen die Duitsers, Zwitsers, Oostenrijkers en Nederlanders kenmerken. Zoals de Oostenrijkse literator Karl Kraus zo mooi over Duitsers en Oostenrijkers zei: 'Het is de gemeenschappelijke moedertaal die ons scheidt.' De Tomate en de Paradieser* dus.

De Duitse, Oostenrijkse, Zwitserse en Nederlandse culturele scheidslijnen werden in de Duitse evangelische kerk in Den Haag tijdens het eerste D-A-CH-event in ieder geval overgestoken. Den Haag, de Stad van de Vrede en het Recht, vormde weer eens een bijzondere ontmoetingsplaats, waarin ditmaal een kerk de hoofdrol speelde. Vrolijk Pasen.
 
* Oostenrijks voor tomaat.