Kate Moore: verbluffende weelde aan muzikanten

Muziek maken was iets onvermijdelijks voor Kate Moore (Engeland, 1979). In Nederland trof ze een interessante scene met een onafhankelijk geluid.

‘Mijn moeder leerde me al op jonge leeftijd fluit spelen, op mijn zesde ging ik piano en op mijn tiende cello spelen. Toen ik muziek leerde opschrijven, begon ik zelf dingetjes te bedenken. Ik ben een creatief persoon en in Oxfordshire, waar ik opgroeide, had ik veel tijd voor mezelf.’

‘Na mijn studie compositie in Australië ontstond het plan naar Nederland te gaan. Ik heb Nederlandse familie. De man van een bevriende componiste adviseerde me bij Louis Andriessen te gaan studeren. Ik bezocht hier alle open dagen van conservatoria om te vragen: ‘Geeft Louis Andriessen hier les?’ Overal was het antwoord natuurlijk ‘Nee!’ totdat ik in Den Haag kwam.’

Krachtige muziek

‘De Nederlandse scene heeft een interessant eigen karakter. De meeste grote Europese scholen zijn dogmatischer. In de Haagse groep rond Andriessen draait veel om ritme en structuren. Krachtige muziek, die doet denken aan het Amerikaanse minimalisme. Dat sloeg aan bij hoe ik toch al over muziek dacht. Daarin voel ik aansluiting met Nederlandse en ook Australische componisten: die denken veel na over het landschap, in beide landen uitgestrekt en plat!’

‘Het is altijd een grote eer als iemand je vraagt een stuk te schrijven. Het componeren kent veel opwindende momenten, ik kan verslaafd raken aan mijn eigen stuk. Maar mijn mooiste moment is als een musicus mijn stuk voor het eerst uitvoert. Ik schrijf voor alle soorten ensembles, maar werken voor cello en andere strijkinstrumenten of voor piano liggen me wel het naast aan het hart. En ik ben een beetje getrouwd met ensemble Klang, daar schrijf ik veel voor.’

Rain Project

‘In 2010 heb ik vanuit de Haagse cultuurprijs De Komeet ‘The Rain Project’ gedaan, waarbij meer dan 80 zangers, geoefend en ongeoefend, in het trappenhuis van Korzo samen een muzikale ruimte maakten van geleidelijk verschuivende harmonieën. Beeldend kunstenares Yoko Seyama had daarbij een waterinstallatie gebouwd, waar de mensen één voor één langs liepen, met die muziek eromheen.’

‘Den Haag kent een heel levendige gemeenschap van ensembles en muzikanten. Die wil ik de komende jaren graag promoten en er muziek voor schrijven. We hebben hier zo’n verbluffende weelde aan muzikanten!’

• Website Kate Moore