Winnaars van de Haagse jeugdlintjes

Met een vage smoes waren ze naar het stadhuis gelokt: Frederieke (14), Anouk (17), Michelle (18), Benny (23), Nicky (23) en Sander (23). Het zou gaan om een belangrijk debat met jongeren. De argwaan begon toen ineens ook ouders, familie en vrienden opdoken. Wat doen jullie hier?

De 6 waren het middelpunt op de feestelijke uitreiking van de Haagse Jeugdlintjes. Wethouder Karsten Klein speldde hen de decoratie op en reikte een oorkonde uit. Een jury had de winnaars gekozen uit 15 genomineerden. Op de dag van de officiële lintjesregen (29 april) liet de gemeente hiermee haar waardering blijken voor jongeren die zich belangeloos inzetten voor anderen. In 2010 werden de Jeugdlintjes voor het eerst uitgereikt.

Helpen op de kinderboerderij

‘Ik sta nog een beetje te trillen,’ zegt Frederieke Putten kort na de plechtigheid. Ze heeft al veel felicitaties en bloemen ontvangen. ‘Dit had ik dus echt niet verwacht. Ik help al een paar jaar op kinderboerderij Nijkamphoeve aan de Escamplaan. Wat ik daar doe? Nou, dieren verzorgen, hokken schoonmaken en kinderen bezighouden. Elke dag is er wel wat te doen.’ Frederieke begeleidt ook een groep gehandicapte kinderen bij het paardrijden op een manege. Vindt ze dat meer jongeren vrijwilligerswerk zouden moeten doen? ‘Ja, echt wel. Een paar uurtjes kan iedereen toch wel missen? Het is leuk, je leert wat en je doet anderen een plezier.’

Een eigen sportplek

Nicky Sekreve en Sander Verboom zijn 2 volhouders. Aan hen heeft de jeugd in de Bomenbuurt een eigen sportplek te danken. 7 jaar geleden - beiden waren toen 16 jaar - vroegen ze de gemeente om een voetbalveldje in de buurt. De jeugd werd overal in de buurt weggestuurd. Het was het begin van een jarenlange actie. Buurtbewoners sloten zich bij hen aan en ze haalden samen handtekeningen op voor een Burgerinitiatief. Na 4 jaar was het eindelijk zover: een eigen sportplek met voetbalkooi en tafeltennistafel aan de Segbroeklaan. Nicky en Sander waren toen al te oud om er nog veel te ‘hangen’. Nu vertegenwoordigen ze de jongeren in de beheercommissie waar ook bewoners in zitten. ‘Het loopt perfect,’ zegt Nicky. ‘De voetbalkooi is altijd bezet. Je ziet er ook jonge kinderen en vaders die met hun zoon voetballen. Dat gaat allemaal goed samen. Sommige omwonenden waren bang voor overlast, maar we krijgen bijna nooit klachten. Als er iets is, gaan we praten. Met een beetje goeie wil valt alles op te lossen.’ 

Workshops en cursussen

Anouk Vendelbosch begeleidt kinderen bij workshops en cursussen van het Kinderatelier aan de Van Speijkstraat. Ze is gemiddeld 7 uur per week actief. Mede dankzij haar inzet kunnen jonge kinderen kennismaken met schilderen, tekenen, boetseren en knutselen. Rolstoelbasketballer Benny Persoon verdient zijn Jeugdlintje met de inzet voor mindervalide jongeren. Hij stimuleert hen om actief te worden, te sporten en hun eigen weg te gaan in het leven. Michelle van de Kasteele stond aan de wieg van de leerlingenraad van het Wateringse Veld College. ‘Leren gaat me vrij gemakkelijk af,’ zegt ze. ‘Dus ik heb tijd over om dingen te organiseren. Onze leerlingenraad is uitgegroeid tot een voorbeeld voor andere scholen. We werken bijvoorbeeld met klassenvertegenwoordigers. Als ergens iets aan hand is, hoort de leerlingenraad het heel snel. Tijdens workshops vertellen we leerlingen van andere scholen hoe wij de zaak hebben georganiseerd en waar ze op moeten letten. Als je eenmaal actief bent, word je overal voor gevraagd.’

Tomeloze energie

Hoe sterk de 6 jongeren en hun activiteiten ook verschillen, ze hebben wel een paar dingen gemeen. Allereerst een tomeloze energie. De meesten zijn op meerdere plekken actief als vrijwilliger. Van het één komt vaak het ander. Verder zijn het ‘doeners’ met een optimistische instelling. Waar anderen beren op de weg zien, gaan zij gewoon op weg. Maar het ware kenmerk van de vrijwilliger is toch wel dat ze het helemaal niet zo bijzonder vinden wat ze doen (terwijl het dat wel is).