Vredespaleis

Het besluit tot de bouw van het Vredespaleis in Den Haag vloeide voort uit de eerste Internationale Vredesconferentie in 1899. Er werd besloten om een Permanent Hof van Arbitrage op te richten dat als onpartijdig college moest bemiddelen bij internationale geschillen en dreigende oorlogen.

In 1905 werd een ontwerpprijsvraag uitgeschreven. De in totaal 216 inzendingen waren afkomstig uit alle delen van de wereld. Het is opvallend dat veel moderne architecten van naam uit die tijd zich niet hebben gewaagd aan een ontwerp voor een dergelijk prestigeobject.

Ontwerp Vredespaleis

Na hevig debat bekroonde de jury het neorenaissance ontwerp van de Fransman L.M. Cordonnier. Dit behoudende ontwerp bestond uit rond een binnenhof gesitueerde vleugels voorzien van hoge kappen, met op de hoeken vier monumentale torens. In samenwerking met J.A.C. van der Steur werd het plan aangepast aan Nederlandse technieken en materialen. Vanwege de hoge kosten werd het oorspronkelijke ontwerp sterk vereenvoudigd. Alleen de toren op de linkerhoek en een kleinere rechts achter werden gerealiseerd.

Deelnemende landen

Alle deelnemende landen droegen aan de bouw en de inrichting van het omringende park bij door bouwmaterialen en kostbare kunstwerken toe te zeggen. De rijke interieurs zijn uitgevoerd in een op de Italiaanse en Hollandse renaissance geïnspireerde stijl, waarbij in de ornamentiek het thema ‘vrede’ veelvuldig wordt gesymboliseerd.

In 1913 werd het Vredespaleis geopend. Een jaar later brak de Eerste Wereldoorlog uit. Sinds 1946 wordt het gebouw aangeduid als het Internationaal Gerechtshof.

Adres

Carnegieplein 2, 2517 KJ Den Haag

Architect

L.M. Cordonnier, J.A.C. van der Steur, 1907 - 1913

Bouwstijl

Neorenaissance